Πληροφορίες για τον Χορτιάτη

http://www.farmakeiostoxortiati.gr/

Το σχολείο μου...

(ευχαριστώ θερμά το blog της xouakina για τη φωτο)

2ο Λύκειο Χορτιάτη
Αυτό λοιπόν είναι το σχολείο μου...
Στεγάζεται σε μια παλιά καφετέρια.Παρόλα τα προβλήματα λειτούργησε σχεδόν άψογα για 3 χρόνια.Ευελπιστούσαμε πως αυτό θα αλλάξει και όντως έτσι θα γίνει, μιας και θα μεταφερθούμε από τη νέα σχολική χρονιά σε καινούργιο κτίριο!!!
Μας αξίζει άλλωστε...

και ναι το νέο σχολείο είναι πλέον πραγματικότητα!!

πλησιάζει κατά πολύ τα ευρωπαϊκά δεδομένα,δεν νομίζετε???τώρα που φύτρωσε και το γκαζόν...!!

Το Ολοκαύτωμα

«Τράνταζε σαν από σεισμό συθέμελα ο Χορτιάτης, και ακόντιζε μηνύματα με κόκκινη βαφή», γράφει στο ποίημά του «Θεσσαλονίκη ΙΙ» ο Νίκος Καββαδίας.

Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 η δρεπανοφόρος Άτροπος Μοίρα επέλεξε τον Χορτιάτη να ακοντίσει τα δικά της αιματοβαμμένα μηνύματα. Να θερίσει 149 μίσχους, να κόψει με μια απότομη κίνηση τα χρώματα της ίριδας που ρίζωναν στους πρόποδες του Χορτιάτη και να αφήσει μόνο μαύρο και κόκκινο, καπνό και αίμα.
Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944 ο Χορτιάτης πλήρωσε βαρύ τίμημα για την αντιστασιακή του δράση. Πλήρωσε με 149 αθώες ζωές και τη σχεδόν εκ βάθρων καταστροφή του, διότι δεν έσκυψε το κεφάλι στον κατοχικό ζυγό, δεν έπλευσε στα δύσκολα χρόνια κόστα-κόστα, ούτε έμεινε στα ρηχά, μα έστρεφε το ακρόπρωρό του στα ανοικτά, μπήκε στις τρικυμίες με υψωμένη την αντιστασιακή παντιέρα.
Ο θάνατος ενός Γερμανού στρατιώτη σε μια ένοπλη συμπλοκή στην περιοχή Καμάρα μεταξύ ανταρτών και Γερμανών, που συνόδευαν το όχημα της εταιρείας ύδρευσης -το οποίο όπως κάθε Σάββατο ανηφόριζε στο χωριό, ώστε να απολυμάνει τις πηγές της Αγίας Παρασκευής- ήταν μόνο η αφορμή που ζητούσαν οι κατοχικές δυνάμεις.
Λίγη ώρα αργότερα οι γερμανικές δυνάμεις συνεπικουρούμενες από ορδές ταγματασφαλιτών θα φτάσουν στον Χορτιάτη έτοιμες να εφαρμόσουν ένα προμελετημένο σχέδιο. Ξεσπούν σε πράξεις παράφορης βίας, σκοτώνουν βρέφη, βιάζουν, εκτελούν εν ψυχρώ, καίνε και λεηλατούν. Συγκεντρώνουν όσους δεν έχουν εγκαταλείψει το χωριό στο φούρνο του Γκουραμάνη και το σπίτι του Νταμπούδη, μετατρέποντας τους δύο χώρους σε νέα κρεματόρια. Ο απολογισμός θα είναι τραγικός: 149 άτομα θα καούν ζωντανά ή θα εκτελεστούν, από τα οποία τα 51 κάτω των 18 ετών.
Ο Χορτιάτης θα ζήσει ένα Ολοκαύτωμα, θα γραφεί για πάντα στις σελίδες της ιστορίας ως ένας μαρτυρικός τόπος, που μπορεί να γνώρισε τη φρίκη, την καταστροφή και το θάνατο, αλλά δεν υπέκυψε. Θα γίνει ένα διαχρονικό σύμβολο αντίστασης, αγώνα για ελευθερία και ανεξαρτησία, ιδεών και ιδανικών.

Χορτιάτης

Ο Χορτιάτης σήμερα

Μετά την συνένωση των κοινοτήτων σε Δήμους που έγινε στην Ελλάδα, δημιουργήθηκε ο Δήμος Χορτιάτη, αποτελούμενος από τις πρώην κοινότητες Ασβεστοχωρίου, Φιλύρου, Χορτιάτη και Εξοχής. Με πληθυσμό 12.779 κατοίκων και έκταση 110.000 στρεμμάτων ο Δήμος Χορτιάτη περικυκλώνει όλο το Πολεοδομικό Συγκρότημα της Θεσσαλονίκης αποτελώντας ταυτόχρονα το πρώτο σημείο Φυσικού Περιβάλλοντος που μπορεί να συναντήσει ο κάτοικος του Π.Σ.Θ. Μέσα στην έκταση του μπορεί κανείς να συναντήσει μια τεράστια ποικιλομορφία φυσικού περιβάλλοντος, από το τεχνητά δημιουργημένο Πευκοδάσος Πάρκο της Θεσσαλονίκης και τους βοσκότοπους στα χαμηλά υψόμετρα του Δήμου, έως τα Δρυοδάση του Ασβεστοχωρίου, του Φιλύρου και του Χορτιάτη αλλά και το δάσος Οξιάς στην κορυφή του Όρους Χορτιάτη. Και όλα αυτά τοποθετημένα σε διάφορα υψόμετρα καθώς στον Δήμο Χορτιάτη το υψόμετρο κυμαίνεται από τα περίπου 300 μέτρα στα αγροκτήματα του Ασβεστοχωρίου και του Φιλύρου έως τα 1201 μέτρα στην κορυφή του όρους Χορτιάτη. Και όλο αυτό το Φυσικό Περιβάλλον συνδυάζεται με το ανθρωπογενές περιβάλλον μέσω της ύπαρξης μνημείων Ρωμαϊκών και Βυζαντινών μέσα και έξω από τους οικισμούς, αλλά και των εγκαταλελειμμένων Λατομείων με τα απομεινάρια των ασβεστοκάμινων της πρωτοβιομηχανικής εποχής.

Ιστορία του Χορτιάτη

Χορτιάτης






Το 315 π.Χ. γεννήθηκε η μητρόπολη της Μακεδονίας, στους πρόποδες του γρανίτινου Χορτιάτη, του Κισσού των αρχαίων, απέναντι ακριβώς από τις αλλουβιακές εκβολές του Αξιού (Βαρδάρη), στη θέση όπου - όπως πίστευαν παλιότερα - υπήρχαν τότε κάποιες θερμές πηγές από τις οποίες έλαβε και το όνομά του ο πρώτος οικισμός της αρχαίας Θέρμης και ο Κόλπος. Σύμφωνα με την παράδοση η ονομασία Κισσός προήλθε από το βασιλιά Κισσέα. Σύμφωνα με τον Ησύχιο προήλθε από το Κισσόεις, που σημαίνει ότι το βουνό έχει πολλούς κισσούς, άποψη που βρίσκει σύμφωνους τον Ξενοφώντα και τον Στράβων. Τέλος, προβάλλεται η άποψη ότι το βουνού οφείλει την ονομασία του στη λατρεία του θεού Διονύσου, που αποκαλούνταν και Κισσός ή Κισσεύς. Αρχαιολογικά ευρήματα δημιουργούν την εντύπωση ότι η παρουσία των Θρακών στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού έφτανε προς τα δυτικά και τα νότια μέχρι την περιοχή της Πιερίας, ενώ τον 8ο αιώνα π.Χ. άρχισε η βαθμιαία εκτόπιση των Θρακών προς τα ανατολικά από τους Μακεδόνες. Μεταξύ άλλων ευρημάτων, ένα χρυσό επιστόμιο από θαλαμωτό τάφο του 550 π.Χ. στον Άγιο Βασίλειο θεωρείται θρακικής προέλευσης, γεγονός που υποδεικνύει ότι η περιοχή του Κισσού βρισκόταν υπό την περιοχή του Κισσού υπό την κατοχή των Θρακών τουλάχιστον μέχρι τα μέσα του 6ου αιώνα π.Χ. Ο Θουκυδίδης και ο Στράβων μιλούν για θρακικές φυλές ανάμεσα στον Αξιό και τον Στρυμόνα, αναφερόμενοι στην ιστορία της περιοχής. Τον 9ο αιώνα η Αγία Θεοδώρα εν τη Θεσσαλονίκη αναφέρεται στην περιοχή, χωρίς όμως να την κατονομάζει. Σε άλλη βιογραφία του ίδιου αιώνα, αυτή του Αγίου Ευθυμίου, διαβάζουμε ότι ο άγιος είδε ένα βράδυ σε ενύπιον τον Θεό, που του έδωσε εντολή να φύγει από το Άγιο όρος και να πάει στα ανατολικότερα της Θεσσαλονίκης βουνά, ώστε να αναστηλώσει ένα μοναστήρι. Τον 11ο αιώνα στο Βίου του Οσίου Φωτίου του Θεσσαλού εμφανίζεται ξαφνικά το νέο όνομα του όρους Κισσός, που έκτοτε ονομάζεται Χορταϊτης ή Χορτιάτης (με μετάθεση), αλλαγή που έγινε για αδιευκρίνιστους λόγους.

Στα ανατολικά της πόλης της Θεσσαλονίκης υψώνεται το όρος Χορτιάτης, το οποίο στους αρχαίους χρόνους και μέχρι τη μέση βυζαντινή περίοδο, ονομαζόταν Κισσός. Ο ορεινός αυτός όγκος ξεκινάει από την περιοχή ανάμεσα στη λίμνη Κορώνεια και τη Θεσσαλονίκη, κατευθύνεται νοτιοανατολικά, σχεδόν στην ίδια ευθεία με τη χερσόνησο της Σιθωνίας, εισέρχεται στο βόρειο τμήμα της Χαλκιδικής και φτάνει μέχρι τα βορειοδυτικά του Χολομώντα, με τον οποίον σχεδόν ενώνεται. Η υψηλότερη κορυφή του, ο Κισσός, φτάνει στα 1201μ. Η άμεση γειτνίασή του βουνού με την πόλη της Θεσσαλονίκης διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην ιστορία του Χορτιάτη, που συμβάδισε σε πολύ μεγάλου βαθμό με την ιστορία της πόλης του Κάσσανδρου από τη στιγμή της ίδρυσής της και μετά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Χορτιάτης κατοικήθηκε συστηματικά από την προϊστορική κιόλας εποχή, αξιοποιήθηκε στρατιωτικά από αρχαίους χρόνους, αποτέλεσε σημαντικό κέντρο μοναχισμού κατά τη βυζαντινή περίοδο και έγινε δημοφιλής τόπος παραθερισμού από τα χρόνια της τουρκοκρατίας. Ανασκαφικές ή επιφανειακές έρευνες έχουν φέρει στο φως πολυάριθμους οικισμούς σχεδόν σε ολόκληρο το ορεινό συγκρότημα του Χορτιάτη.



Ο Χορτιάτης απελευθερώθηκε επισήμως από τους Τούρκους στις 13 Ιανουαρίου του 1913 και από τότε άρχισε η περίοδος της σύγχρονης ιστορίας του. Το επόμενο έτος, σε έναν πίνακα με τους υπαγόμενους στην υποδιοίκηση της Θεσσαλονίκης οικισμούς, αναφέρεται ως κωμόπολη με αστυνομικό σταθμό, ταχυδρομικό γραφείο, δημοτικό σχολείο αρρένων και θηλέων και παρεδρείον κοινότητας. Σε πίνακα του σχολικού έτους 1914-1915 το σχολείο του χωρίου αναφέρεται ως «πλήρες εξατάξιον μεικτόν δημοτικόν σχολείον Χορτιάτη», που διέθετε τρεις διδάσκοντες. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο αγγλικές και γαλλικές δυνάμεις στρατοπέδευσαν έξω από το χωριό, κατασκεύασαν δίκτυο σύνδεσης των πηγών του βουνού και διάνοιξαν δρόμους προς το Πανόραμα, το Αδραμέρι και τον Άγιο Βασίλειο. Το 1924, μετά τη συνθήκη της Λωζάνης, η ανταλλαγή πληθυσμών άλλαξε την πληθυσμιακή εικόνα και στις περιοχές της ΒΔ πλαγιάς του Χορτιάτη. Σ' αυτές είχαν εγκατασταθεί πολλές μουσουλμανικές οικογένειες, που παραχώρησαν τη θέση τους στους Έλληνες. Στο Arsakli κατέφυγε σημαντικός αριθμός προσφύγων, κατά κύριο λόγο Ποντίων, που άλλαξαν και το όνομα της περιοχής σε Πανόραμα λόγω της θέας της προς τη Θεσσαλονίκη και το Θερμαϊκό κόλπο. Πρόσφυγες αντικατέστησαν τις μουσουλμανικές οικογένειες επίσης στο Truhanli (Λακκιά) και στο Sedes (Θέρμη). Αντίθετα, ο οικισμός Esenli (Μερσινούδα), αν και δέχτηκε 37 οικογένειες από τη Μικρά Ασία, το επόμενο έτος ερημώθηκε, όπως και ο οικισμός Bournasli (Πουρναροχώρι).





Σε αντιδιαστολή με τα παραπάνω, ο Χορτιάτης, μη έχοντας κατοικηθεί ποτέ από μουσουλμανικές ή μη ελληνικές οικογένειες, δεν δέχτηκε καμία ουσιαστική μεταβολή στον πληθυσμό του. Αυτό υπήρξε ένα από τα στοιχεία που βοήθησαν στη γρήγορη ανάπτυξή του. Στη δεκαετία του 1930. ο Γάλλος αρχιτέκτονας και πολεοδόμος J. Pleyber οραματίστηκε τη δημιουργία ενός εξοχικού οικισμού το Χορτιάτη, δίνοντας μεγάλη σημασία στο φυσικό του περιβάλλον και τη σχετικά μικρή απόστασή του από την πόλη της Θεσσαλονίκης. Μερικούς μήνες πριν από τη σύνταξη και δημοσίευση των σχεδίων του και στο πρώιμο στάδιο εφαρμογής του πολεοδομικού σχεδίου, ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Κατά τη διάρκεια της κατοχής το βουνό του Χορτιάτη έγινε ορμητήριο διαφόρων αντιστασιακών ομάδων και, κυρίως, του 31ου Συντάγματος της Β' Μεραρχίας του ΕΛ.Α.Σ. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1944, κοντά στην υδατογέφυρα στην είσοδο του χωριού, σε μια συμπλοκή ανάμεσα στους άντρες του 2ου Λόχου του 31ου Συντάγματος και ένα γερμανικό όχημα σκοτώθηκε ένας Γερμανός χημικός, γεγονός που στάθηκε η αφορμή για την πλέον μαρτυρική μέρα της ιστορίας του Χορτιάτη και που γράφτηκε με μαύρα γράμματα στην ιστορία ως το «Ολοκαύτωμα του Χορτιάτη». Και αυτό, γιατί το απόγευμα της ίδιας μέρας μια γερμανική φάλαγγα 32 οχημάτων έφτασε στο χωριό με επικεφαλής το λοχία Fritz Schubert. Αυτοί οι στρατιωτικοί, βοηθούμενοι σημαντικά από Έλληνες ταγματασφαλίτες, υπέβαλαν σε βασανισμό και στη συνέχεια εκτέλεσαν άντρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, ενώ κάποιους τους έκλεισαν σε ένα φούρνο και ένα σπίτι του χωριού, όπου τους έκαψαν ζωντανούς. Τα σπίτια και το δημοτικό σχολείο παραδόθηκαν στις φλόγες. Τα συνολικά 149 θύματα του Ολοκαυτώματος υπήρξαν από τα τελευταία του ναζισμού και γενικά του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα.
250 μ.Χ.: χτίζεται το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο για την υδροδότηση της πόλης της Θεσσαλονίκης, προς την οποία μεταφερόταν το νερό μέσω ενός κτιστού υδραγωγού.
11ος αιώνας: ιδρύεται η Μονή Χορταϊτου από άγνωστο βυζαντινό αυτοκράτορα προς τιμήν της Θεοτόκου. Καταστράφηκε το 1424 από τους Οθωμανούς, καταστροφή από την οποία διασώθηκε η σφραγίδα της αλλά και τμήματα μαρμάρινων κιόνων και κιονόκρανων.
12ος αιώνας: θεμελιώνεται ο βυζαντινός Ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, που αποτελεί το μοναδικό ίσως δείγμα νησιωτικού οκταγωνικού ναού στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ιδιαίτερης σημασίας ήταν το ξεχωριστό πέπλο του και οι τοιχογραφίες που κάλυπταν το σύνολο του εσωτερικού του, που καταστράφηκαν, ενώ στις μέρες μας διασώζονται τμήμα μαρμάρινης σαρκοφάγου και σημαντικές εικόνες, όπως αυτήν της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας του 14ου αιώνα.
1837 μ.Χ.: χτίζεται ο Ναός του Αγίου Γεωργίου, που ανήκει στον τύπο της τρίκλητης ξυλόστεγης βασιλικής.
Στα περίχωρα του χωριού υπάρχουν ερείπια δύο ανεμόμυλων, πιθανότατα των τελών του 18ου αιώνα, τα qanat, το πέτρινο γεφύρι, κ.ά.